Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/12463 E. 2026/7118 K. – İcrai Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/322 Esas, 2024/3187 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2021/847 Esas, 2022/366 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.10.2024 tarihli ve 2023/322 Esas, 2024/3187 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf bulunmadığından 2 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılanın kendi üzerine düşen giderleri karşıladığını ispat edemediğine, zarar oluşmadığından suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "05.08.2019" yerine "26.12.2019" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.