Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/10042 E. 2026/7087 K. – Tefecilik

Konu: Tefecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2024/10042
Karar No
2026/7087
Karar Tarihi
Konu
Tefecilik

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/2120 Esas, 2023/2601 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümleri kaldırılarak sanıkların yüklenen suçtan mahkumiyetlerine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2021/223 Esas, 2023/207 sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 13.12.2023 tarihli ve 2023/2120 Esas, 2023/2601 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1 ve 62. maddeleri gereğince sanıkların ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 53/1-2-3. maddesi uyarınca sanıklar hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına, hapis cezalarının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, faizle borç para verildiğinin ispatlanamadığına, katılanın borçtan kurtulmak için sanıklardan şikayetçi olduğuna, mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkumiyet kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, sanığın katılan tarafından imzalanan senette kefil olduğuna, faizle borç veren birisinin borcun kefili olmasının mümkün olmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1) Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin karar yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2) Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin karar yönünden UYAP'tan temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 08.04.2025 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303/1-a maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 64... sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının sanığın ölümü nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2024/10042, K. 2026/7087, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2024-10042-e-2026-7087-k-619d279daab4