Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/8260 E. 2024/3093 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1236 Esas, 2017/1736 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2017 tarihli ve 2014/218 Esas, 2017/196 sayılı Kararı ile sanıkların yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir. 2.Katılanlar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2017/1236 Esas, 2017/1736 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanıklar ..., ... ve ... yönünden ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak, adı geçen sanıkların tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 ve 52. maddeleri uyarınca 3'er yıl hapis ve 10.000'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafileri, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı, sanıkların cezalandırılmalarını gerektirecek somut ve şüpheden uzak bir delilin bulunmadığı, tefecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı ile usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükümlerinin bozulması istemiyle hükümleri temyiz etmiştir. III. GEREKÇE 1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihlerine göre lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.Katılan ...'in anlatımı ile dosya içerisindeki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, suç tarihinin 2010 yılı olarak kabul edilmesi gerektiği ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.