Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/3457 E. 2023/5475 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/479 Esas, 2016/246 Karar SUÇLAR : Zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkûmiyet, sanıklar ... ve ... haklarında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan beraat Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2014/479 Esas, 2016/246 sayılı Kararının katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede: Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar ... ve ... haklarında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2014 tarihli ve 2014/10673 Soruşturma, 2014/3186 Esas, 2014/242 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 248 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması ile 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi, sanıklar ... ve ... hakkında ise denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2014/479 Esas, 2016/246 sayılı Kararı ile sanık ...'ın zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ...'ın ise denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz istemi; yönetim kurulu üyesi olan sanıkların çekilen paralara ne olduğunu sormadıklarından, başkanı denetlemediklerinden haklarında beraat hükmü verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesinin hakkaniyete uygun olmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Suç tarihinde sanık ...'ın ... ve Çevre Köyleri Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'nin başkanı, diğer sanıklar ... ve...'in ise anılan kooperatifin yönetim kurulu üyesi oldukları, sanık ...'ın bilirkişi raporuna göre kooperatifin 601.091,55 TL parasını uhdesinde bulundurduğu kabul edilerek zimmet suçundan mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...'in savunmalarının aksine, mahkumiyet için yeterli, somut, inandırıcı ve her türlü şüpheden arınmış delil elde edilemediğinden denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Denetim Görevini İhmal Ederek Zimmete Neden Olma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. B. Sanık ... Hakkında Zimmet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yerinde olduğu gözetilerek, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Mal edinilen miktarın farklı zamanlarda zimmete geçirildiğine ilişkin tespit bulunmaması ve eylemin kasa açığı olarak ortaya çıkarılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması sırasında, sadece 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine, hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulması, Hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Denetim Görevini İhmal Ederek Zimmete Neden Olma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2014/479 Esas, 2016/246 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Zimmet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2014/479 Esas, 2016/246 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.04.2023 tarihinde karar verildi.