Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/5135 E. 2013/2368 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip olayın özelliğine uygun denetime imkan verecek şekilde gerekçe gösterilmesi gerekirken hiçbir gerekçeye yer verilmeden her iki suçtan temel cezaların alt sınırdan tayin edilmesi, Sanığın direnme suçunu birden fazla görevli polis memuruna karşı işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması, Sanığın hakaret suçunu yol kenarındaki yeşil alanda işlediği kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 125/4 maddesinin uygulanmaması, Sanığın adli sicil kaydında geçen mahkümiyete ilişkin diğer karar örnekleri de kesinleşme ve infaz bilgilerini içerir şekilde getirtilerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde sanığın 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.