Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/3903 E. 2013/1653 K. – Zimmet

Konu: Zimmet

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2012/3903
Karar No
2013/1653
Karar Tarihi
Konu
Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükümlerin 30/12/2011 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edildiği nazara alınarak 3628 sayılı Yasanın 18. maddesindeki ''...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır.'' düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne; sanıklar ... ve ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet vermek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından ve itiraz merciince de itirazın reddine karar verilerek bu kararların kesinleşmiş olması nedeniyle, incelemenin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın belediyeye ait kum ocağında üretilen kum çakıl, mucur gibi malzemeleri satıp, bir kısmı için tahsilat makbuzu vermeyip kurum hesaplarına geçirmeyerek ve ancak ilgilisinin beyanları üzerine ortaya çıkarılabilecek hileli davranışlarla gerçekleştirdiği eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı ve hakkında TCK'nın 247/1-2, 43. maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden sadece basit zimmetten hüküm kurulması, İddianamede yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince; Tanıklar ..., ... ve ...'ün Kontrolör huzurunda verdikleri ifadelerde belediyeye ait kum ocağından parasını ödeyip fiş alarak malzeme aldıklarını beyan etmeleri, tanık ...'nun anılan fişleri de ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında, belediyeye ait suç tarihlerini içerir kum ocağında yapılan satışlara ilişkin tüm belgeler getirtildikten sonra dosya ve ekleri Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek, önceki alınan bilirkişi raporları da irdelenerek sanıkların üzerinde belediyeye ait para bulunup bulunmadığı varsa sanıkların sorumlu olduğu zimmet miktarını kesin olarak saptayan rapor alınıp sonucuna göre iddia, savunma ve tüm deliller değerlendirilerek hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/3903, K. 2013/1653, T. 07.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2012-3903-e-2013-1653-k-fe8fee14ba47