Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/12315 E. 2013/747 K. – Basit Zimmet
Konu: Basit Zimmet
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/12315
- Karar No
- 2013/747
- Karar Tarihi
- Konu
- Basit Zimmet
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Basit zimmet HÜKÜM : Sanığın zimmet suçundan mahkümiyetine, sahtecilikten beraetine Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz dilekçesinde suç bölümünde zimmet suçunu da belirterek temyize konu kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmesi nedeniyle tebliğnamedeki katılan vekilinin sadece sahtecilik suçunu temyiz ettiğinden sınırlı inceleme yapılması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında sahtecilik suçundan verilen beraet kararının yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın üzerine atılı sahtecilik suçunun 765 sayılı TCK'nın 339. maddesinde öngörülen cezasının tür ve miktarına nazaran aynı Kanunun TCK'nın 102/3. maddesinde belirlenen 10 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, beraet kararının zamanaşımını kesen niteliğinin bulunmaması nazara alınarak sanığın sorgusunun yapıldığı 23/05/2002 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık hakkında zimmet suçundan verilen mahkümiyet kararının yapılan temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 5. fıkrası hükmüne aykırı olarak aynı Kanunun 249. maddesinin 43. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 43, 249, 248/2 ve 62/1. maddelerinin uygulanması durumunda ulaşılacak sonuç cezanın, 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası olması gerekirken, yanlış hesaplama sonucunda, sonuç cezanın, 1 yıl 2 ay 18 gün hapis cezası şeklinde eksik tayini ve hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 1 yıl 2 ay 18 gün olan sonuç hapis cezasının 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası olarak düzeltilmesi, yine hüküm fıkrasındaki "(c) bendindeki haklarından koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına" şeklindeki bölümün çıkartılıp, yerine “sanığın 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye, altsoyu dışındakiler yönünden ise cezanın infazına kadar kısıtlanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.