Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2026/2786 E. 2026/3709 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2024/634 E., 2025/626 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nce yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usulü eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun istinaf yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 341. maddesi ikinci fıkrası;“Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.) Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” hükmünü içermektedir. İlk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2025 yılı için 29.000,00 Türk Lirasını geçmeyen mal varlığına ilişkin davalardaki kararlar kesindir. Kanun’da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 341. maddesi ikinci fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gereklidir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda Mahkemece davanın kabulü ile 9.900,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bu miktar Mahkeme karar tarihi itibariyle 29.000,00 TL'nin altında kaldığından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.