Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/12794 E. 2026/6043 K.

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/688 E., 2023/1354 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/357 E., 2023/24 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 07.11.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 346/1 maddesinde; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder." 2 fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihindeki haliyle "Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." şeklinde hüküm bulunmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 366 maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 hükmü temyizde de kıyas yoluyla uygulanır. Temyiz istemi Bölge Adliye Mahkemesinin davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde olmaması sebebiyle reddine ilişkin verilen 07.11.2023 tarihli ek kararına yöneliktir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek karar, davacı vekiline 12.11.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; ek karara ilişkin temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 28.11.2023 tarihinde verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-c maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.