Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/11177 E. 2024/9995 K. – Rücuen Tazminat

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/362 E., 2022/375 K. Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/118 Esas sayılı dosyasında dava dilekçesinin görev nedeniyle usulden reddi ile dosyanın görevli Nöbetçi İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi 2016/649 Esas sayılı dosyasında dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine dosyanın İstanbul İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın görev yönünden bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...’in davacı şirket nezdinde sağlık sigorta poliçesi kapsamında sigortalı olduğunu, sigortalının 23.10.2013 tarihinde geçirmiş olduğu kaza nedeniyle davacının sigortalısına 24.590,93 TL ödediğini, trafik kazası nedeniyle ilgililere sunulan sağlık hizmeti bedelinden 6111 sayılı Yasa gereğince davalı kurumun sorumlu olduğunu beyan ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 24.590,93 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde; açılan davanın dayanaktan yoksun, haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi 15.07.2015 tarihli ve 2015/118 Esas- 2015/338 Karar sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözüm yeri Ticaret Mahkemeleri olduğundan, 6100 sayılı Yasa'nın 114-115. maddeleri gereği dava dilekçesinin görev nedeniyle usulden reddine, talep halinde ve karar kesinleştiğinde yasal süresi içerisinde dosyanın görevli Nöbetçi İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15.06.2016 tarihli ve 2016/649 Esas- 2016/444 Karar sayılı kararıyla; görevsizlik nedeni ile reddine, dosyanın görevli İstanbul İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/18 Esas-2019/11892 Karar sayılı 12.12.2019 tarihli kararı ile 5510 sayılı Yasa'nın 67. maddesinde 6111 sayılı Yasa'nın 36. maddesi ile eklenen "Trafik kazası halleri" ibaresinden yola çıkarak iş mahkemelerinin görevli olduğu sonucuna varmanın 5521 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi karşısında mümkün olmadığı, dava konusu uyuşmazlığın 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi uyarınca haksız fiile dayalı rücuen tazminat davası olduğu, 5521 sayılı Yasa uyarınca iş mahkemesinin görevine giren bir hukuki uyuşmazlık olmadığı ve davaya konu uyuşmazlık Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiğinden davanın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak; ... plakalı araç sürücüsü dava dışı ...'ın davacı ... şirketinin sigortalısı ...'e çarparak yaralanmasına neden olan kazada %100 sorumlu olduğu, sigortalının kendi isteği ile kazadan 28 gün sonra ... Hastanesi'ne gittiği ve ameliyatının burada yapıldığı, hastanenin davacı ... şirketine 17.11.2014 tarihinde 24.590,93 TL tutarında fatura düzenlediği, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Yasa’nın 59.maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirildiği, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır" düzenlemesinin getirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 24.590,93 TL'nin 13.06.2014 itibariyle uygulanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı temyiz dilekçesinde; kazazedeler için yapıldığı belirtilen ödemelerin bireysel tercihe dayanan ve prim ödenerek yaptırılan özel sağlık sigortası kapsamında olduğunu, trafik poliçeleri haricindeki diğer poliçelerden (özel sağlık sigortası poliçesi gibi) herhangi bir prim aktarımı yapılmadığını, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 inci maddesi gereğince trafik sigortası poliçelerinden aktarılan katkı payı dolayısıyla sigorta şirketinin ve Güvence Hesabının sorumluluğu sona erdiğinin açıkça belirtildiğini, 6111 sayılı Yasa'da yapılan yeni düzenlemeler karşısında SGK'nın sorumlu olacağı tereddütsüz kabul edilmekte iken, özellikle tacir sıfatına haiz olan sigorta şirketleri yönünden 6111 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra yapılan ödemeler yönünden basiretli tacir gibi davranmadığı gerekçesiyle sigorta şirketlerinin tazminat talep haklarının bulunmayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacı ... şirketine Sağlık Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan sigortalıya trafik kazası sebebiyle ödenen tedavi giderlerinin rücuen tahsili talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1301 inci ve 1472 nci maddeleri, 6111 sayılı Yasa'yla değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi. 3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında kusur ve hesap raporlarının oluşa uygun olmasına göre, davalı vekilinin aşağıda yer alan bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.HMK'nın 332. maddesi uyarınca yargılama giderlerine, bu kapsamda harca ilişkin hususlarda mahkemece re'sen karar verilir. 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca dava sonunda hükmedilecek harçlardan, harçtan muaf olmamak koşulu ile aleyhine karar verilen taraf sorumludur. Davalının harçtan muaf olması halinde davalı tarafa harç yükletilemeyeceği gibi, davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde davacıya iadesine karar verilir. Davalı, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumuna İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un 36. maddesi uyarınca davalı Sosyal Güvenlik Kurumu harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harçtan sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir. Yapılan açıklamaya göre, davalıya harç yüklemesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HUMK'un 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün 4. bendinde yer alan "4-Davacı tarafından yapılan 419,96- TL peşin harç ile 1.810,50- TL gider avansı toplamı 2.230,46‬-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesinin bu bentten çıkarılmasına, yerine "4-Davacı tarafından yapılan 1.810,50- TL gider avansının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı harçtan muaf olduğundan 419,96- TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,22.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.