Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/1729 E. 2024/6263 K. – Trafik Kazası

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1580 E., 2021/1265 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü-İstinaf İstemlerinin Esastan Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/532 E, 2019/286 K. Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın 16.07.2017 tarihinde, davacıların eşi/babası ...'e çarpması sonucu davacıların desteğinin vefat ettiğini, davalı ... tarafından zararlarının karşılanmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... yönünden 10.000,00 TL, diğer davacılar yönünden 1,00 TLdestekten yoksun kalma tazminatının ve 1,00 TL cenaze ve defin giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 30.10.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini, davacı ... yönünden 175.158,38 TL ve davacı ... yönünden 23.036,52 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazlarının bulunduğunu, davalı şirketin sorumluluğunun, sigortalının kusuru ve sigorta poliçesi teminat limiti ile sınırlı olduğunu, kusur tespiti yapılması ve destek durumunun ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı taraf sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, aktüer bilirkişi tarafından düzenlenen 12.02.2019 tarihli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, hesaplamada davacı ...'in 227.444,97 TL ve davacı ...'in 21.325,49 TL destekten yoksun kalma zararlarının bulunduğu, diğer davacıların yaşları göz önünde bulundurulduğunda müteveffanın desteğinden faydalanmadıklarının kabulü gerektiği ve aksinin de ispatlanmadığı, Van Büyükşehir Belediyesi’nin 25.09.2017 tarihli yazı cevabına göre cenaze giderlerinin ücretsiz olarak sunulduğunun bildirildiği gerekçesiyle davacı ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatı davasının kabulü ile 175.158,38 TL'nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere 29.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacı ...'in destekten yoksun kalma tazminatı davasının kısmen kabulü ile 21.325,49 TL'nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere 29.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin ayrı ayrı reddine, davacıların cenaze ve defin gideri taleplerinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; desteğin gelirinin daha yüksek olduğunu, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in on sekiz yaşından büyük olmaları nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri taleplerinin reddedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan hesaplamanın hatalı olduğunu, davacıların desteğinin müterafik kusurunun bulunduğunu, kusur tespiti yapılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu trafik kazasında sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına yönelik aktüer bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime uygun olduğu, desteğin kasap ve hayvan alım satım işi ile vefatından önce iştigal ettiği ve yapılan araştırmalara göre hesaplamaya esas gelirinin makul olarak belirlendiği gerekçesiyle davacılar vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, desteğin gelirinin yeniden tespit edilmesi gerektiğini, on sekiz yaşından büyük davacılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi ve cenaze ile defin gideri taleplerinin kabulü gerektiğini belirtmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, hükme esas alınan hesaplamanın hatalı olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 16.07.2017 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölen yayanın desteğinden yoksun kalan davacı eş/çocukların destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze ile defin gideri talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50 ve 53 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; hükme esas alınan kusur ve hesap raporlarının denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmasına göre karar usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davacıların adli yardım talebi Mahkemece kabul edilmiş ise de HMK'nın 339 uncu maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından aşağıda yazılı harcın davacılardan alınmasına, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.