Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/16155 E. 2023/11009 K. – Haksız Eyleme

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1073 E., 2022/997 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Tatvan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/69 E., 2022/66 K. Taraflar arasındaki haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.09.2009 tarihinde Tatvan Devlet Hastanesinde göz doktoru olarak görev yapan davalı tarafından katarakt ameliyatının yapıldığını, ameliyat esnasında retinaya zarar verilmesi nedeniyle görme işlevini tamamen kaybettiğini, kornea nakli yapılması gerektiğini, davalının kusurlu davranışı nedeniyle zarar gördüğünü beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminat, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıda oluşan görme kaybının ileri yaşlarda ameliyat sonrası oluşabilecek komplikasyonlardan olduğunu, davacının tedavisini tamamlamadığı ve ameliyat sonrası gerekli bakım ve özeni göstermediği için zarara uğradığını, olayda kusur ve sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 29.11.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinin raporu ve 26.01.2018 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin raporuna göre davalının ameliyat sırasında tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına aykırı bir davranışının tespit edilmediği, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; rapor düzenlenirken tüm tedavi evraklarının değerlendirilmediğini, müvekkilinin ameliyat sonrası görme yetisini kaybettiğini, düzenlenen raporları kabul etmediklerini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 129 uncu maddesinin 5 inci fıkrası ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13 ncü maddesinin 1 inci fıkrası gereğince davalı doktora husumet yöneltilemeyeceği, eldeki davanın idari yargı yerinde ve idareye karşı açılması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu raporu düzenlenirken tüm tedavi evrakının değerlendirilmediğini, davalı doktorun daha sonra bir özel hastanede görev yapmaya başladığını, müvekkilinin ameliyat sonrası görme yetisini kaybettiğini, ameliyat sonrası davalıya bu durum ifade edilmesine rağmen davalı tarafından geçici olduğunun bildirildiğini, düzenlenen raporları kabul etmediklerini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kamu hastanesinde görevli davalı doktorun ameliyat ve tedavi esnasındaki hizmet kusuruna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 129 uncu maddesinin 5 inci fıkrası ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13 ncü maddesinin 1 inci fıkrası 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 129 uncu maddesinin 5 inci fıkrası ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13 ncü maddesinin 1 inci fıkrası gereğince davalıya husumet düşmeyeceğinin anlaşılmış olmasına göre, usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Davacı adli yardım talebi kabul edilmiş ise de HMK 339. maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından 123,60 TL harcın tahsili ile hazineye irat kaydına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.