Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/22537 E. 2023/13389 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne/davalının istinaf talebinin reddine Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.04.2016 günü davadışı OCS Mermer Granit İnşaat Dekorasyın İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti'nin malik olduğu, davalıya ZMMS ile sigortalı, davacının desteği 'ın sevk ve idaresinde araç ile dava dışı aracın çarpışması sonucu ölümlü trafik kazası sonrası müvekkilinin eski eşi olan nafaka borçlusu ın hayatını kaybettiğini, müvekkili ile müteveffa ın Antalya 1. Aile Mahkemesinin 2010/612 Esas sayılı dosyasında boşandıklarını, tarafların boşanması neticesinde Mustafa Günay'ın müvekkiline aylık 200,00 TL yoksulluk nafakasını ödemesine karar verildiğini, nafaka miktarının son ödenen hali ile 357,00 TL olduğunu, müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığından Malatya İcra Müdürlüğünün 2017/1682 sayılı dosyasında icra takip işlemlerinin başlatıldığını, vefat eden 'ın Malatya İcra Dairesinin 2017/1682 sayılı dosyasında ödeyeceği nafaka alacağı bakımından yapılacak hesaplama sonucunda müvekkilinin yoksun kaldığı desteğin ödenmesi amacıyla davalı ... şirketine 03.01.2018 tarihinde müracaat edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, haksız fiilin gerçekleştiği tarih olan 11.04.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kendi kusuru ile vefat eden sürücünün zararından işletenin sorumlu olmadığına karar verdiğini, müvekkili sigorta şirketinin poliçe ile işletenin sorumluluğunu teminat altına almış olduğunu, işletenin sorumlu olmadığı bir hususta sorumlu tutulmayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesini, kabul manasında olmamak üzere müteveffa davaya konu sigortalı aracın sürücüsü olduğudan başvuranın taleplerinin Karayolları Trafik Kanunu ve Genel Şartlar gereği teminat dışında olduğunu, 6704 sayılı Torba Kanun ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda yapılan değişiklik ile davaya konu olay sebebiyle ileri sürülecek tazminat taleplerinin trafik poliçesi teminatı kapsamından çıkartıldığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, kusur oranının tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi'ne gönderilmesini, kabul manasında olmamak üzere destek tazminatı hesaplanmasında TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması ve teknik faizin 1,8 olarak esas alınması gerektiğini, müvekkil şirketin temerrüt tarihininin belirlenmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının müteveffadan Antalya 1. Aile Mahkemesinin 2010/612 Esas sayılı dosyası üzerinden verilen karar ile boşanmış olduğu, tarafların boşanması neticesinde müteveffa ın davacıya aylık 200,00 TL yoksulluk nafakasının ödenmesine karar verildiği, nafaka miktarının son ödenen hali ile 357,00 TL olduğu, davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebine dayanak olarak gösterdiği zararın sürücünün ölümü sonucunda meydana gelmekle birlikte salt onun desteğinden yoksun kalınması olgusuna dayalı, mirasçılık sıfatıyla bağlı olmaksızın uğranılabilen bir zarar olduğu, sürücünün ölümü zararı doğuran olay olmakla birlikte, zarar doğrudan üçüncü kişi durumundaki destekten yoksun kalanlar üzerinde oluştuğu gerekçesiyle; talep ile bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davanın kabulü ile 1.000,00 TL tazminatın 18.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kendi kusuru ile vefat eden sürücünün zararından işletenin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, başvuranın taleplerinin Karayolları Kanunu ve Genel Şartlar gereği teminat dışı olduğunu, müteveffanın kusurlu sürücü ve işleten yakınlarının 3. kişi olarak kabulünün mümkün olmadığı, kazanın kişinin kendi kusurundan dolayı meydana gelmesi nedeniyle kararın hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53 üncü maddesinin 3 üncü bendinde yer alan “Ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların tazmini gerekmektedir” maddesine göre, haksız fiilin doğrudan doğruya muhatabı olmayan, ancak bu haksız fiil nedeniyle ortaya çıkan ölüm olayından zarar gören ya da ileride zarar görmesi güçlü olasılık içinde bulunan kimselere tazminat hakkı tanınmış olduğu, özellikle hükme esas alınan 26.11.2018 tarihli bilirkişi raporunun dosyaya ve oluşa uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanın destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ile 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi. 3. Değerlendirme: 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarar olup eylemli ve düzenli olarak geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak şekilde yardım eden ve olayların olağan akışına göre eğer ölüm vuku bulmasaydı, az çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimsenin destek sayılacağının kabul edilmesine göre yoksulluk nafakası alacaklısı davacının da bu sebeple tazminat talep etme hakkının olmasına göre davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine Gönderilmesine, 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.