Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/19039 E. 2023/13056 K. – Haksız Eylem

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/891 E., 2021/1031 K. DAVA TARİHİ : 28.12.2016 HÜKÜM/KARAR : Ret - Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİH : 25.10.2018 SAYISI : 2016/488 E. 2018/272 K. Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin 2002 yılından beri çeşitli üniversitelerde öğretim üyesi, bölüm başkanı, fakülte yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, davalı tarafından müvekkiline uygulananların psikolojik tacizin tüm unsurlarını içerdiğini, davalının müvekkiline karşı görev yerinde ve sistemli olarak süreklilik kazanmış bir sıklıkla ve kasıtlı bir şekilde aşağılama, küçümseme, baskı, dışlama, kötü muameleye tabi tutma, yıldırmaya çalışma, sindirme, bezdirme, mutlak itaate zorlanması amacıyla birtakım olumsuz davranışlarda bulunduğunu, müvekkiline uygulanan her türlü mobbing ile akademik çalışma ve başarısının önüne geçildiğini, davalının yönetsel gücünü devreye koyarak müvekkiline birtakım yazılarla gereksiz, küçük düşürücü uyarılar yaptığını, tutanak tuttuğunu, müvekkilinin bu ağır ve sürekli psikolojik yıldırma ve baskı nedeniyle maddi olarak da zarara uğradığını belirtip 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müvekkilinin Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesinde Biyoistatistik Ana Bilim Dalında Öğretim Üyesi ve Ana Bilim Dalı başkanı, aynı zamanda yönetici olduğunu, davacının müvekkili ile olan ast üst ilişkisini kabullenmeme, müvekkilinin yapması ve yaptırması gereken iş ve işlemlerden dolayı görev olarak verdiği hiçbir emri yerine getirmeme, kendisinden istenen projeleri teslim etmeme ve disiplin suçlarını içeren fiiller işlediğini, davacının tarafların çalıştıkları kurumu hasım olarak göstermek istememekte olduğunu, müvekkili ile çalışılan kurumu karşı karşıya getirmek istemekte olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kürsü başkanı olarak kürsüdeki çalışma düzenini sağlamak amacıyla yaptığı işlemler nedeniyle davacının kişilik haklarını hukuka aykırı şekilde ağır ve haksız bir tecavüze uğratmış sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; delillerinin tamamının toplanmadığını, mahkemenin davalının savunmalarında dahi ileri sürülmeyen hususları kararına gerekçe yaptığını, mobbingin tespiti yolunda bilirkişi mütalaası alınması talebini değerlendirmeyerek hatalı bir karar verdiğini belirtmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispat yükü kendisine düşen davacının mobbing iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nolu alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın gerekçesiz olduğunu, gerekçe gösterilmeden konferansa katılımın engellenmesinin açıkça mobbing olduğunu, bilirkişi görüşüne başvurulmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, davalının izin almama yönünde bir savunması dahi bulunmadığını, kararda yer verilen kıdem artması gerekçesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin unvanının halen doçent olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının davacıya mobbing uyguladığı iddiasıyla uğranılan maddi ve manevi zararın tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50 ve 58 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, mobbing iddiasının ispatlanamamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.