Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/17210 E. 2023/10571 K. – Maddi Tazminat

Konu: Maddi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/17210
Karar No
2023/10571
Karar Tarihi
Konu
Maddi Tazminat

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/127 E., 2021/464 K. HÜKÜM/KARAR : Davacı Vekilinin İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine/ Davanın Reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/975 E., 2018/496 K. Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.10.2016 tarihinde dava dışı sürücünün kullandığı aracın davacının desteğinin kullandığı araca kavşakta çarpması sonucu davacının desteğinin hayatını kaybettiğini, davacının destekten yoksun kalan üçüncü kişi konumunda olduğunu, kazanın oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmadığını, desteğin kullandığı aracın ZMMS poliçesini düzenleyen davalı şirketten araç sürücüsünün kusurlu olması nedeni ile destekten yoksunluk nedeni ile tazminat talep hakkı bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile poliçe kapsamında 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 01.06.2015 tarihinde değiştiğini, müteveffanın kendi kusuru ile kazaya sebebiyet vermesi halinde, destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminat taleplerinin teminat dışında kalan haller arasında sayıldığını, kazanın kanun ve genel şartlarda yapılan değişikliklerden sonra, 14.10.2016 tarihinde meydana gelmiş olması sebebi ile dava konusu tazminat talebinin teminat dışı olduğunu, bu nedenle müvekkili sigorta şirketinin bu talepten sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 14.10.2016 tarihinde meydana gelen kaza nedeni ile yasal değişiklik ve yerleşik yargı uygulaması gözetildiğinde, destekten yoksun kalan hak sahibine sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat kapsamı dışında tutulması nedeni ile, desteğin kusuruna isabet eden destek tazminatı sigorta teminatı kapsamında olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, desteğin sürücüsü olduğu ve davalı tarafından ZMMS ile sigortalı araç ile başka bir aracın çarpışması nedeniyle meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının desteğinin vefat ettiğini, davanın mahkemece reddedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacının üçüncü kişi olması nedeniyle kusurunun olmadığını, Yargıtay yerleşik içtihatlarına göre sürücünün kusuru ile meydana gelen kazalarda, desteğinden mahrum kalan yakınlarının zararlarının sigorta teminatı kapsamında olduğunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 92 inci maddesinde sigorta teminatı dışındaki hallerin sınırlı olarak sayıldığını, yapılan yasal değişikliğe rağmen müvekkilinin zararlarının teminat dışında olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaza tarihi ve poliçenin düzenlenme tarihinin 6704 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra olması, davanın kazaya karışan aracın ZMSS şirketi aleyhinde açılması, sigorta şirketinin somut olaya özgü olarak tazminattan sorumluluğunun tartışılıp, değerlendirilmesi, desteğin tek taraflı kazada %100 oranında kendi kusuru ile kazaya ve ölümüne sebebiyet vermesi ve bu halin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 92 inci maddesinin h bendi ve ZMSS Genel şartları hükümleri gereğince teminat kapsamında olmaması nedeniyle davanın esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 inci maddesinin 1-b-1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybeden desteğin eşi davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; özellikle, davaya konu kazanın 14.10.2016 tarihinde gerçekleştiği, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın C.11. maddesi gereği bu tarihten sonra akdedilen poliçeler için anılan genel şartların uygulanacağı, Anayasa Mahkemesi tarafından ZMSS Genel Şartları'nın değil Karayolları Trafik Kanunu'nun bu genel şartlara atıf yapan bazı maddelerinin iptal edildiği hususları dikkate alındığında, davaya konu edilen zararın ZMSS teminatında olmadığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmamasına göre, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/17210, K. 2023/10571, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-17210-e-2023-10571-k-8d59c6d426ee