Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/10090 E. 2023/5776 K.

Konu: Destekten Yoksun Kalma Sebebiyle Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/10090
Karar No
2023/5776
Karar Tarihi
Konu
Destekten Yoksun Kalma Sebebiyle Tazminat

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesi SAYISI : 2018/1572 Esas-2020/1713 Karar HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine/davacıların istinaf talebinin reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/892 Esas-2018/163 Karar Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; 31.07.2016 tarihinde davacıların desteği olan ...’in sürücüsü ve davalı olduğu sigorta şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza sonucu desteğin vefat ettiğini, davacıların desteğin eşi, çocukları ve annesi olduğunu ve desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı eş ... için 20,00 TL anne ... için 20,00 TL çocuklar ..., ... ve ... için 20,00 TL olmak üzere şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın teselsül hükümlerine göre davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karıştığı belirtilen aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin 03.07.2016 tarihinde düzenlendiğini, kendi kusuru ile ölümüne neden olan sürücünün yakınlarının talebinin teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muris ile davalı ... arasında düzenlenen poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihlerinin 03.07.2016-03.07.2017 tarihleri olduğu, davalı ... şirketinin sorumluluğunun kapsamının 01.06.2015 tarihinde, yani poliçenin teminat başlangıç tarihi olan 03.07.2016 tarihinden önce yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirleneceğini, Genel Şartların A.6. maddesi (d) bendine göre destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber, destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat kapsamı dışında tutulması nedeniyle, somut olayda %100 kusuru ile kendi ölümüne neden olan sürücü sigortalı murisin tam kusuruna isabet eden destek tazminatı sigorta teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacıların kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını, Yargıtay 17 Hukuk Dairesi'nin 2011/7428 E-2012/7012 K. sayılı ilamı, 2011/11938 E- 2012/7681K. Sayılı ilamında davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatı ile değil destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarını, zararın oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, araç sürücüsü ve işletenin tam kusurlu olması halinde desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğinin belirtildiğini, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 92 nci maddesinde zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamı dışında kalan halleri tahdidi olarak sayıldığını, dava konusu olayın tahdidi olarak sayılan hallerin hiç birine girmediğini, 14.04.2016 tarihinde yapılan değişiklik ile dahi davacıların alacaklarının teminat dışı olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların desteğinin 31.07.2016 tarihinde meydana gelen kazada vefat ettiği, dava konusu edilen destek zararının 2918 Sayılı Kanun'un 92 nci maddesinin "h" bendi gereğince sigorta şirketinin sorumluluğunda da olmadığından, sigorta şirketinden talep edilemeyceği, ... poliçesi de 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlarda yapılan düzenlemeden sonra (ayrıca kanundaki düzenlemeden de sonra) 03.07.2016 tanzim edildiği, düzenlenme tarihine göre de davacıların zararları kanun ve genel şartlar çerçevesinde sigorta teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 31.07.2016 tarihli ve çift taraflı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme: 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartların A.6. maddesi (d) bendine göre destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber, destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat kapsamı dışında tutulması nedeniyle, somut olayda tam kusuru ile kendi ölümüne neden olan sürücü murisi yönünden destek tazminatı talebinin sigorta teminatı kapsamında olmadığı, poliçenin teminat başlangıcı tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanunu'nda destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı talebinin sigorta teminatı kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme de olmadığı, malik ve sigortalı desteğin davaya konu trafik kazasında tam kusurlu olduğu ve davacılar desteğinin idaresindeki aracın sigortacısı olan davalı ... şirketinden destek tazminatı talep etme hakları bulunmadığına göre davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/10090, K. 2023/5776, T. 02.05.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-10090-e-2023-5776-k-881c2c2ef57e