Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9161 E. 2026/11919 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1631 E., 2024/1983 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, sanığın temyiz isteminin gerekçe içermediği, temyiz eden Cumhuriyet savcısının ise, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu ve temyiz isteminin süresinde olup, reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde; ilk olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, daha sonra sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği ihbarı üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; koşulları bulunmamasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın, birden fazla mağdura yönelik aynı zaman dilimi içerisindeki ve birbirinin devamı niteliğinde olan eylemlerinden dolayı 5337 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması ile yetinilmeyerek, aynı maddenin birinci fıkrasının da uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması" dışında isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Sanığın, yöntemine uygun ihtarlı tebligat yapılmasına karşın, temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünden TCK'nın 43/1. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç adli para cezasının " 8.840,00" TL 'ye indirilmesi suretiyle tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.