Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/7539 E. 2026/11941 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/7539
Karar No
2026/11941
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3273 E., 2024/104 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Temyizin şikayetçi Kurum ve katılanlar adına yapıldığı belirlenerek, hakaret suçunun mağdurunun, ancak gerçek kişi olmasının gerekmesi karşısında, şikayetçi Bursa Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü'nün Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğinin dosya münderecatına göre sabit olduğuna, eksik inceleme ile hükmün verildiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın 16.02.2023 tarihli duruşmada ''katılanlara küfür etmiş olabilirim'' şeklindeki ikrar içeren savunmasına, katılanların aşamalardaki uyumlu beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan, sanığın mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden, Yargılama konusu hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu, tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları, suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla davaya katılma hakkı bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesince Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikâyetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/7539, K. 2026/11941, T. 23.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-7539-e-2026-11941-k-01769ae8425f