Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/5649 E. 2026/9176 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/274 E. , 2024/326 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, eksik araştırma neticesinde hüküm tesis edildiğini ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 51. maddeleri uyarınca takdiri indirim sebebi ile hapis cezasının ertelenmesi, 5271 sayılı Kanun'un ise 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 1 yıl 14... gün yerine 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" dışında kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcsının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca “uygulamaya göre sonuç cezanın 1 yıl 14... gün hapis cezası olarak belirlenmesi" suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Rize 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.