Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10960 E. 2026/12361 K. – Görevi Yaptırma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1806 E., 2023/4090 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, haksız gözaltı işlemine karşı çıktığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması esnasında yapılan hesap hatası nedeniyle“7 ay 15 gün” yerine “10 ay” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2020 tarihli 2020/2 31... /320 Karar sayılı kararında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı, kararda tekerrüre esas alınan ilamında TCK'nın 58. maddesi uygulanmadığı halde hatalı hükmün ikinci kez tekerrüre esas alınması hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasında yer alan “10 ay” ibaresinin çıkarılıp yerine “7 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulandığı hüküm fıkrasından '' Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/798 Esas, 2017/451 Karar sayılı'' ibaresinin çıkarılıp yerine ''Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/231 Esas, 2020/320 Karar sayılı'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.