Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9580 E. 2026/12351 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/9580
Karar No
2026/12351
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2024/1156 E., 2024/1083 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu ve katılan vekilinin 05.06.2024 tarihli dilekçesinin temyize cevap dilekçesi niteliğinde olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, iddiaları kabul etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın aşamalarda katılanlara hakaret etmediğini savunması, olay tutanağında ve katılanların soruşturma anlatımlarında mahkemece hakaret olarak kabul edilen ifadelerin temyiz dışı sanık ...I.'nın söylediğinin kamera inceleme tutanağında sanığın suça konu sözleri söylediğine dair kayıt bulunmaması karşısında, katılanların kovuşturma ile soruşturma anlatımları arasındaki çelişki giderilerek tüm kanıtlar birlikte değerlendirip sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi, 2. Kabule göre de; mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/9580, K. 2026/12351, T. 30.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-9580-e-2026-12351-k-01c7cd495ae0