Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1760 E. 2025/9100 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1102 E., 2021/1092 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, somut ve yeterli delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından bu yönden isabetsizlik bulunmamış, yapılan incelemede bozma sebebi dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 1. Lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin adli para cezası olması ve adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2. Sanığın eylemini dört katılana karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. l V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.