Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/469 E. 2024/7596 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2333 E., 2020/444 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/119 Esas, 2020/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıığın istinaf başvurusu sonucunda, yukarıda tarih ve sayısı bildirilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suça konu yere ilişkin dosyada bulunan yapı ruhsat belgesinin aslı gibidir olduğuna, evrak üzerindeki mührün okunmadığına, belediye başkanlığından yazı alınmadan eksik incelemeyle karar verildiğinden kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. Katılan vekilinin temyiz isteminin, suça konu yapının ruhsata uygun hale getirilip getirilmediği uzman bilirkişi vasıtasıyla incelenmeden eksik incelenmeyle karar verildiğinden kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın imara aykırı yapı yaptığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Silifke Belediye Başkanlığınca verilen 22.12.2020 tarihli müzekkere cevabında, söz konusu yapıya ilişkin yapı ruhsatı alındığının belirtildiği, bu suretle sanığın imara aykırılığı gidermiş olduğunun anlaşılması karşısında, kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık savunması, yapı tatil tutanağı, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.