Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/2774 E. 2024/15713 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, ifade için polis merkezine götürüldüğünde polis memurlarının kendilerini darp ettiğine, şikayetçi olacağını söylediğinde ise kendisine iftira atıldığına, polis memurlarına direnmediğine, kötü söz söylemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle istikrarlı ve uyumlu beyanda bulunmaları, tanık Ş.A.'nın iddiayı doğrulaması, kamera kaydına ilişkin çözüm tutanağı, 11.06.2019 tarihli olay, yakalama ve üst arama tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan şikayetçilere hakarette bulunması nedeniyle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen sanığın darp edildiği iddiası ile ilgili olarak soruşturma aşamasında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşıldığından, istem yerinde bulunmamıştır. Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunmasına karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Ancak; Beyanlar, tutanak, kamera görüntülerine ilişkin çözüm tutanağından sanığın hakaret eylemini polis merkezinde bulunan ifade alma odasında işlediği bu nedenle aleni olmadığı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar kapsamında olmadığı gözetildiğinde, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.