Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/17406 E. 2025/4571 K. – Devletin Egemenl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/656 E., 2022/263 K. SUÇ : Devletin egemenlik alâmetlerini aşağılama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında devletin egemenlik alâmetlerini aşağılama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 5237 sayılı Kanun'un 300/1. maddesinde suçun unsuru kabul edilen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, eylemin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, ceza infaz kurumu koğuşunda gerçekleşen eylemde, aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması 2. Kabule göre de; suç tarihinde sabıkası olmayan ve duruşmalardan vareste tutulma talebi olan sanık hakkında, "Sanığın sabıkasında yer alan ilamlar, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları ile duruşmalara katılmamaktaki ısrarı, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri ile suçlu kişiliği dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasının yer olmadığına," ve "Sanığın sabıkasındaki ilamlar dikkate alınarak ileride yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememizde kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, aynı gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına," şeklinde dosya kapsamıyla uyumlu olmayan gerekçelerle sanık hakkında anılan kanun hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2025 tarihinde karar verildi.