Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/14156 E. 2023/17020 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın denetim süresinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Yerel Mahkeme tarafından hüküm 4.000,00 TL adli para cezasına çevrilerek açıklanmıştır. 3. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.06.2009 tarihli ve 2021/11268 Esas, 2021/18356 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle açıklanan hükümde önceki karara yollama yapılmak suretiyle gerekçesiz karar verilmesi ve açıklanması geri bırakılan hükmün herhangi bir değişiklik yapılmadan ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Tebliğname'de kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin; verilen cezayı kabul etmediğine, kararın açıklanmamasına ve denetim süresinin devam etmesine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Şikâyetçi polis memurları tarafından ... plakalı aracın trafiği tehlikeye düşürmesi nedeniyle durdurulduğu ve alkol şişeleri görülmesi üzerine sanıkların araçtan inmelerini istedikleri, sanığın "Bak şimdi ben savcıyı arıyacağım ve size göstereceğim." dediği ve temyiz dışı sanık ...'e müdahale edilmesini engellemek amacıyla şikâyetçi polis memurlarını itekleyerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanığın temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle, mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. 2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bozma ilamı öncesi ilk kararda, sanık hakkında adli para cezası verilmesi ve aleyhe temyizin bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının sonuna, 01.12.2015 tarihli kararda yer aldığı üzere, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek verilen sonuç cezanın “200 gün karşılığı 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca takdiren birer ay arayla 20 eşit taksitte tahsiline” cümlesinin eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair kısmın karardan çıkarılması suretiyle Tebliğname'ye uygun, sair yönleri usul ve Kanun'a uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.