Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/121 E. 2024/9560 K. – Görevi Yaptırmamak

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/121
Karar No
2024/9560
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/337 E., 2015/655 K. ... SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., ..., ... müdafii, sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edelerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararı ile; 1. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 2. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 3.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 4.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; süre tutum dilekçesi ile usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir. Sanık ...'nın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde katılan polis memurlarının anonsta bildirilen aracı takibe aldıkları, aracın yanına gittiklerinde bir kişinin kaçmaya başladığı, katılan polis memurları ... ve ...'nun kaçan şahsın peşinden gittikleri, katılan polis memuru ...'in aracın yanına gittiği, katılan polis memurları ... ve ...'nun şahsı kovaladıkları sırada içinde sanıklar ..., ... ve ...'ın araç ile katılan polis memurlarının önüne kesip araç kapısını açarak koşmalarını engelledikleri, sanık ...'in bıçak ile katılan polis memurlarının üzerine yürdüğü, sanık ...'nın sandalye ile saldırdığı, katılan polis memurları ile sanıklar arasında arbede çıktığı, böylece sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV.GEREKÇE Tüm dosya kapsamından, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birlikte ve 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ve sandalye ile gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, iki nitelikli halinde bulunduğu nazara alınarak kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca zamanaşımının dolmadığı belirlenmiştir. A. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden 1. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden, Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, olay tutanakları ve tüm dosya içeriği karşısında, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. 2. Sair Yönlerden Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanıkların birden fazla kişiyle birlikte silahla görevi yaptırmamak için direnmelerine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uygulanmamış ve mükerrir sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sanık ... Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, dosya kapsamı ve olay tutanağına göre, sanığın polis memurlarına direndiği şeklinde kabul edilen eyleminde, sanığın direnme suçunu nasıl işlediği, cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği, denetime imkan verecek şekilde açıklanmadan, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak, yetersiz gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi, 2. Kabule göre de; sanığın birden fazla kişiyle birlikte ve silahla görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının uygulanmaması, Hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR A. Sanıklar ..., ... ile ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/121, K. 2024/9560, T. 03.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-121-e-2024-9560-k-8f8b1f8750ef