Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/32635 E. 2024/6723 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR SAYISI : 2016/95 E., 2016/88 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince, hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 10.07.2014 tarihli eylemi nedeniyle hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında 15.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen incelemeye konu kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin hükümlerinin kaldırılmasına ve sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2021 tarih ve 2017/16103 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin; ek kararın kaldırılması, hükmün temyizen incelenmesi talebiyle birlikte, Mahkemenin savunmalarının dikkate alınmadığı, açık şekilde hukuksuz bir karar olduğu, Cumhurbaşkanı adayı olan kişi hakkında makul eleştiri hakkını kullandığı, beraatine karar verilmesi gerektiği halde mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince; sanığın 10.07.2014 tarihinde TBMM Başkanlığına hitaben gönderdiği fax metninin içeriğinde "Mecliste Anayasa düşmanı barınmaz", "Meclisimiz vaktiyle uzun süre karnında yılan besledikten sonra birden ayılarak türkün altını oymaya çalışanlara komutanım diyenleri nasıl derdest yoluyla tecrit etmişse bugün de bahsi konusu zatı tüm hakları askıya alınarak milletvekilliğinden kovmalı ve hataen kabullendiği Cumhurbaşkanı adaylığını şimde geri çekmeli", " yurttaş(TE)= her gün yeni bir çirkinlik sergilemekte" ve "Ana konu anayasa düşman birinin Cumhurbaşkanı adayı gibi ortalıkta dolaşmasına hukuk yoluyla bugün engel olmaktır" şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak kamu davası açılmıştır. Birleşen dosyada; sanığın mağdur hakkında hakaret içerikli şikayet dilekçeleri göndermeyi alışkanlık haline getirdiği, 15.08.2014 tarihinde gönderdiği fax içeriğinde "Deniz feneri yolsuzluğunda da baş roldedir.", "Yolsuzluk olaylarının baş oyuncusu." ve "Rüşvet toplayıcısıdır." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak kamu davası açılmıştır. Birleştirme kararı sonrasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince sanığın farklı tarihlerde gerçekleşen eylemleri nedeniyle iki kez hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Suça ilişkin iddianamelerin tanzim ve iddianame kabul tarihleri ve suç tarihleri arasındaki süre gözetilerek hukuki kesintinin oluşmaması nedeniyle, atılı eylemlerin iki ayrı suç teşkil etmeyip 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca eylemlerin zincirleme olarak kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu kabul olunarak, İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına ve sanığın zincirleme şekilde hakaret suçunu işlediği kabul olunarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, sanığın eylemlerinin eleştiri ... sınırını aştığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin taktir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.