Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/19761 E. 2023/26013 K. – Görevi Yaptırma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/167 E., 2016/367 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yerel Mahkemenin 03.03.2014 tarihli kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2.Kararın 09.04.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 29.07.2015 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemesi nedeniyle Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, resen tespit edilecek nedenlerde dikkate alınarak atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair kesin delil bulunmayan dosyada sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR İhbar üzerine olay yerine giden polis memurlarının, kimlik kontrolü yapmak istedikleri sırada sanık ve yanında bulunan suçun diğer faiileri tarafından silahtan sayılan aletler de kullanılarak darp edildikleri iddiasıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada Mahkeme, sanığın cezalandırılmasına yönelik önceki karara atıf yaparak hükmün aynen açıklanmasına karar vermiştir. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı tebligat ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa gönderilen tebligatta bu meşruhat bulunmamasına rağmen; mahkemece bu husus gözetilmeyerek duruşmaya devamla, sanığın savunması ve delilleri sorulmaksızın, dosyada vekaleti ve yetki belgesi bulunmayan avukatın huzurunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılıp mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147, 176, 177 ve 191 inci maddelerine muhalefet edilmesi, 2. Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, 3. Mağdur sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt hadden uzaklaşılarak artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4. Sanık tarafından direnme eylemi silah vasfındaki kırık cam şişe parçası ile gerçekleştirildiği halde hüküm fıkrasında eylemin silahtan sayılan bıçak ile işlendiğinin kabul edilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.