Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18651 E. 2023/24160 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/18651
- Karar No
- 2023/24160
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/142 E., 2016/240 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2010 tarihli 2009/465 Esas, 2010/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, a. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca verilen 8 ay hapis cezasının, b. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesi uyarınca verilen 3 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır. 3. Tebliğname hükümlerin onanması yönünde görüş bildirmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suçlamaları kabul etmediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ve şikâyetçiler arasında önceye dayalı husumet bulunduğu sanığın gece 04:00 da şikâyetçilerin evinin önünde yüksek sesle müzik dinlediği ve aracıyla patinaj çektiği, bunun üzerine şikâyetçi jandarmanın çağrıldığı, sanık ve temyiz dışı sanık H.Ç.'nin şikâyetçiyi iterek ve üniformasını yırtarak direndiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 123 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2023 tarihinde karar verildi.