Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16163 E. 2023/21802 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/183 E., 2016/277 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit, cinsel taciz HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret, tehdit ve cinsel taciz suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme bir diyeceklerinin olmadığına, sanığın yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın yargılama sürecinde tedavi gördüğüne, koruma ve tedavi altına alınmasını gerektirir bir sağlık probleminin kalmadığına, bu nedenle kararın bu yönüyle bozulması gerektiğine ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, devlet hastanesinde sekreter olan şikâyetçi ... E. için, tanık M. Y.’ye numarasını vererek “Eğer ... E.'nin kendisi aramazsa onu işinden ederim.” diyerek tehdit ettiği, sonrasında tanığa şikâyetçi ... E.’ye yönelik olarak içerisinde cinsel içerikli sözler yer alan el yazısıyla yazılmış kağıt bıraktığı, ardından da farklı tarihlerde şikâyetçi ... E.'ye cinsel içerikli mesajlar gönderdiği, 16.03.2015 tarihinde ise şikâyetçi ... E.’nin telefonuna, eşi olan şikâyetçi ... B.'ye iletmesi kastıyla hakaret içerikli söz içeren mesaj gönderdiği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 14.05.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde karar verildi.