Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13256 E. 2023/20991 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/13256
- Karar No
- 2023/20991
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/26 E., 2016/115 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıklar hakkında; 1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların eylemlerinin tamamının görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında hem görevi yaptırmamak için direnme hem de hakaret suçundan mahkumiyet kararları verildiğine ilişkindir. Sanık ...'in temyiz isteği; suçta kusurunun bulunmadığına, cezayı hak etmediğine, alkollü olmasının göz ardı edildiğine, polislerin suçlu arar gibi aynı ifadeler verdiklerine, ceza verilmesini gerektirir bir durum olmadığına, suçlamayı kabul etmediğine, savunmalarının dikkate alınmadığına, kendini anlatamadığına, ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay günü alkollü olan sanıkların yanlarındaki 4-5 kişilik arkadaş gruplarıyla otogar yakınlarında başkaca şahıslara ve çevreye rahatsızlık verdikleri yönünde ihbar yapılması üzerine sivil olarak görev yapan asayişe bağlı güven timlerinde görevli şikâyetçi polis memurlarının olay yerine gittikleri, sanıklara polis memuru olduklarını bildirip uyarmaları üzerine sanık ...'in alkolün de etkisiyle şikâyetçi polis memurlarına sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve yanındaki arkadaşına "Ver lan bıçağımı silahımı" diyerek elini beline götürdüğü, diğer sanığın ise müştekilere karşı sinkaflı sözlerle hakaret edip "Sizi bulvarda gezdirmeyiz, burayı işidçilerden beter yapacağız" şeklinde tehditte bulunduğu, şikâyetçilerin orantılı güç kullanarak sanıkları etkisiz hale getirdikleri, sanıkların kendilerine müdahale edilmesi üzerine yeniden şikâyetçilere hitaben "... ...'dan beter olacak, yarın ...'ya molotof atacağız" biçiminde sözler söyledikleri, bu şekilde sanıkların görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2.Sanıkların savunmaları, şikâyetçilerin ve tanık M.E.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3.Olay, yakalama ve üst arama tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1.Şikâyetçiler ve tanık M.E.'nin beyanları, olay tutanağı, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında, sanıkların eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2.Sanıklara yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanıklar hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda, infaz evresinde resen uygulanması mümkün görüldüğünden, bu hususun bozmayı gerektirmediği, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.