Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13251 E. 2023/21343 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/760 E., 2016/95 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2011 tarihli ve 2010/474 Esas, 2011/1446 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 8.740,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının delaletiyle beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği bu kararın 07.03.2012 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır. 2.İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/760 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararıyla sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine hükmün açıklanmasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 8.740,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun işlendiğine dair mağdurların beyanı haricinde delil bulunmadığına, olay mahallinde bulunan D.A.'nın herhangi bir suç işlenmediğini beyan ettiğine, sanığın suçlamayı kabul etmediğine, cezada aleniyet nedeniyle artırım yapılmasının da hukuka aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde sanığın polis memuru mağdurlara sinkaflı hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2.Sanık savunması, mağdurların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3.Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1.Mağdurların oluşa ilişkin birbirleriyle uyumlu anlatımları, olay tutanağı, incelenen dava dosyası içeriği karşısında; sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken adli para cezasının tercih edilmiş olması karşısında, gün birim sayısı üzerinden temel ceza belirlenmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün karşılığı adli para cezası belirlenerek, neticeten 8.840 TL yerine 8.740 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.