Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/2982 E. 2020/15638 K.

Silahla tehdit suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 43/2-1, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2014 tarihli ve 2010/463 esas, 2014/75 sayılı kararının 05/03/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içerisinde 27/10/2015 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2-1, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2018 tarihli ve 2018/348 esas, 2018/763 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19/06/2020 gün ve 2020/52592 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi. İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/2. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 29/1. maddesine göre 1/4 oranında yapılan indirim neticesinde 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası tayin edilmesi üzerine, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranın da yapılan indirim sonucunda 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: Sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/2. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 29/1. maddesine göre 1/4 oranında yapılan indirim neticesinde 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası tayin edilmesi üzerine, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranın da yapılan indirim sonucunda 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edildiği anlaşılmıştır. Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, 1- Silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2018 tarihli ve 2018/348 esas, 2018/763 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yerel Mahkemece yapılan uygulama da gözetilerek, sanığın, TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3- Sanığın eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye karşı tek bir eylem ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında düzenlenen cezadan TCK 43/2. maddesi yollamasıyla TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 4- Sanığın eylemini haksız tahrik neticesinde gerçekleştirdiğinden, TCK'nın 29/1. maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında indirim yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5-Sanığın geçmişte sabıkasız oluşu, verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkisine binaen TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.