Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/18754 E. 2012/28376 K. – İmar Kirliliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sabıkasındaki ilamların silinme koşulları oluşan ve tekrar suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığa yükletilen, kendi binası üzerine ruhsatsız kat ilave etmek suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, “ inşaatı eski hale getirmediği gibi ruhsata uygun hale de getirmediği ” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2- Kabule göre de; a-Sanığın, 11.11.2010 havale tarihli dilekçesindeki lehe olan hükümlerin uygulanması isteğinin, hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesini ve TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenini de kapsadığının gözetilmemesi, b-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın, TCK'nın 53/1 madde ve fıkrasında düzenlenen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmek suretiyle TCK'nın 53/4 madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi, c-Cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmeyerek TCK'nın 51/3 madde ve fıkrasına aykırı davranılması, Yasaya aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.