Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5315 E. 2026/1956 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5315
Karar No
2026/1956
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1893 E., 2025/1775 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/332 E., 2024/326 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 10.08.2018 tarihli sözleşme ile davalının maliki olduğu taşınmazın 1.000 m²'sinin 180.000,00TL bedelle davacıya satışının kararlaştırıldığını, davacının satış bedelini davalıya ödediğini, sözleşmenin üzerinden 5 yıldan uzun bir süre geçmesine rağmen, davalının devre yanaşmaması, taşınmazın tarla vasfında olup 5403 sayılı Kanun nedeniyle taksiminin mümkün olmaması, söz konusu taşınmazın davalı tarafından birçok kişiye harici satış sözleşmeleri ile satılmış olması, hakkında çok sayıda dava ve icra takibi bulunması nedenleri ile sözleşmenin ifasının imkansız olduğunu ileri sürerek; davacı tarafından sözleşme kapsamında ödenen 180.000,00 TL'nin denkleştirici adalet kapsamında karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile alacak miktarını 1.079.784,51 TL'ye çıkarmıştır. II. CEVAP Davalı vekili; davalının davacıdan aldığı parayı ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte ödemeye hazır olduğunu, davacının yerini başka bir kimseye satmadığını, davacıya aralarında imzalanan sözleşmeden de görüleceği gibi 180.000,00TL tutarında teminat senedi verdiğini, davacının da bu senedi tarafına geri vermesini talep ettiğini, kendisinin dava açmaya neden olmadığını, davacının tarafına bu paranın iadesi için yazılı veya sözlü hiçbir talebi olmadığını, davacının davasını teminat senedini geri vermek şartı ile kabul ettiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 1.064.360,77 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 309/4 maddesine uygun biçimde kayıtsız, şartsız, şüphe ve tereddüte yer vermeyecek şekilde açık bir kabul beyanı bulunmadığından, hükmedilen miktara göre hesaplanan vekâlet ücretinin tamamına hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; bilirkişi raporu ile hesaplanan bedelin fahiş olduğunu, dava kabul edildiği halde yargılama gideri ve vekâlet ücretinin taraflarına yükletilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararının bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık,geçersiz taşınmaz satış sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle davalının davayı kayıtsız şartsız kabul etmemesine, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesine uygun olarak hesaplandığının anlaşılmasına göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/5315, K. 2026/1956, T. 08.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-5315-e-2026-1956-k-fbe23123f5e8