Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5206 E. 2026/2464 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/394 E., 2025/1524 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/301 E., 2023/370 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; ...'ın annesi ...'e vasi olarak atanmış olduğunu, kısıtlı ...'in 82 yaşında dul bir kadın olan, 2020 yılı Ekim ayından bu tarafa evinde bakıcılar yardımıyla yaşadığını, 08.06.2021 tarihli ekpikriz raporundan da anlaşılacağı üzere demans, bunama rahatsızlığı bulunmakta olduğunu, davacı kısıtlının oğlu olan davalının Uşak'a gelerek kısıtlının mallarını kendi üzerine almak için hukuka aykırı davranışlar içerisine girdiğini, önce 17.06.2021 tarihinde annesinden vekaletname almak için .... Noterliğinde işlem başlattığını, kısıtlının yaşı itibariyle noter tarafından sağlık raporu istenilince eve aile hekimi getirildiğini, hekim tarafından rapor verilmeyince davalının kısıtlı davacıdan vekaletname almasına yönelik işlem gerçekleştirilemediğini, vekaletname işlemi olmayınca davalının bu defa maaş çekme bahanesiyle kısıtlıyı tekerlekli sandalyeye bindirerek bankaya getirdiğini, ... Bank Şubesinde bulunan davacı kısıtlıya ait 24.550 Euro ve 7.511,12 Euro birikmiş parasını zorla çektirerek elinden aldığını, vasi olarak atanan kısıtlının kızının annesinin cep telefonundaki dair bilgi mesajını görünce olaydan haberdar olmadığının, bunun üzerine müvekkilinin davalı kardeşini telefonla arayarak niçin bu şekilde yaptığını sorduğunda, "para benim, ben seni tanımıyorum" cevabını almış olduğunu, kısıtlının davalı tarafından hataya düşürülerek hileli davranışlarla korkutularak elinden alınan paraların kendisine iadesini istemekte olduğunu ileri sürerek; davacının elinden hata, hile ve korkutma nedeniyle irade bozukluğuna uğratılmak suretiyle alınan 32.061,13 Euronun davalıdan alınarak davacıya geri iadesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacının annesinin parasına ihtiyacı olmayıp ekonomik durumunun yerinde olduğunu, yıllarca yurt dışından bir çok defa annesine para gönderdiğini, davalının annesinin bir çok ihtiyacını yıllarca karşıladığını, paranın çekildiğinin iddia edildiği tarih itibariyle herhangi bir kısıtlılığı bulunmayan davacının parasının davalı tarafından bankadan çektirildiğine dair iddiaları kabul etmediklerini, davacının iddia ettiği gibi 13.07.2021 tarihinde kısıtlının parası çekilmiş ise kısıtlının parasının kim tarafından çekildiği, nasıl çekildiği, çekildikten sonra herhangi bir kişinin zorla parasını alıp almadığı celbedilecek banka kamera kayıtları ile de anlaşılacağını, iddia edilen tehdit olaylarını ve sözlerini de kabul etmediklerini, davacının iddiasını ispatlamakla yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıda demans hastalığı saptandığı, 2019 yılında demansa bağlı bilişsel bozukluk olduğu, yaklaşık 2 yıllık süreçte demansın hızlı bir şekilde ilerlediği, 2019 tarihinden 13.07.2021 tarihine kadar olan süreçte hastanın kendi başına karar verebilecek bir durumda olmadığı, banka atm kamera görüntülerinden de davacı ve davalı oğlunun bankaya birlikte gittikleri; davacının yaşlılığından ve bakıma muhtaç olmasından faydalanan davalının, 13.07.2021 tarihinde çekilen 32.061,13 Euro parasını davacının rızası dışında aldığı, para çekim işleminden kısa bir zaman sonra UYAP sistemimden yapılan pasif araç sorgulamasından davalının 18.08.2021 tarihinde ... marka araç aldığının belirlendiği, söz konusu pasif araç sorgusunun davacı iddiaları ile de uyumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü, 32.061,13 Euro'nun davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiş, karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; uyuşmazlığa konu olan paranın davalıya verildiğine dair bir delil olmadığını, davacının iddialarını ispatlayamadığını, davalının annesinden herhangi miktarda para aldığı iddiası kabul etmediğini, raporun yeterli olmadığını, olay tarihinde davacının kısıtlılığının bulunmadığını, söz konusu paranın bizzat kısıtlı tarafından alındığını, davacının bu parayı ne şekilde tasarruf ettiği, kullandığı yahut kaybettiğinin belli olmadığını, tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacı kısıtlının davalı tarafından hataya düşürülerek hileli davranışlarla alındığı ileri sürülen parasının iadesi istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararın dayandığı bilgi ve bulgulara, ATK'dan alınan raporunda paranın çekilme tarihinde ileri evre demans hastalığı bilişsel işlevlerinde ileri derecede bozulmaya sebebiyet verdiğinden dolayı davacının fiil ehliyetinin olmadığının ve yaptığı tüm hukuki işlemlerde aldığı kararların geçerli olmadığının belirtilmesine, banka hesabından para çekilme anına ilişkin kamera görüntülerinde davalının davacı ile birlikte bankada olduğunun tespit edilmesine, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının banka hesabından çekilen paraları davalının aldığı iddiasının ispatlandığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.