Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5200 E. 2026/2142 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1173 E., 2025/1649 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/47 E., 2025/446 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında yurt dışı eğitimine ilişkin, mecburi hizmet karşılığı 17.02.2016 tarihli Burs Kullandırma Sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında davalının yurt dışında uluslararası dil okulunda eğitim gördüğünü, davalıya sözleşme kapsamında 2 yıl 3 ay 17 gün burs verildiğini, davalının yurt dışı eğitimini tamamlamasından sonra müvekkilinin teklifi üzerine dava dışı firmada 18.06.2018 tarihinde çalışmaya başladığını, 18.12.2018 tarihinde ise müvekkili iş yerinde çalışmaya başladığını, 09.07.2019 tarihinde davalının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, fesih işleminden sonra yapılan görüşmeler neticesinde davalının 21.08.2019 tarihinde yeniden işe başladığını, ancak davalının iş yeri düzenine uyum sağlamadığını ve 06.11.2019 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davalının 4 yıl 6 ay 34 gün çalışma mecburiyetinin bulunmasına rağmen 1 yıl 4 ay 19 gün çalıştıığını, ayrıca davalının kurumda çalıştığı süre içinde başka bir kurumda da öğretim görevlisi olarak çalıştığına dair kayıtlar bulunduğunu, davalının sözleşme kapsamında kendisi için yapılan eğitim masraflarından sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.03.2022 tarihli dilekçesi ile talebini 349.765,88 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacının dayanak olarak gösterdiği burs kullandırma sözleşmesinde yer alan hükümlerin geçersiz olduğunu, sözleşmede yer alan hükümler geçerli olsa dahi harcama ve burs giderlerinin iki katının müvekkilinden talep edilebilmesine ilişkin şartların oluşmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesi kapsamındaki haklarının ihlal edildiğini, hem maddi hem de manevi yönden zarara uğratıldığını, bulunduğu görevden kendi isteğiyle ayrılmadığını, işveren tarafından işten ayrılmaya zorlandığını, davacıya karşı işçilik alacaklarının tahsili için açılan davanın görülmeye devam ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı işçinin iş akdinin feshinin haksız olduğu, iş mahkemesince verilen kararın kesinleştiği, ikinci hizmet ilişkisinin 21.08.2019 tarihinde başlatılması sebebiyle önceki feshe dair sebeplerin affedilmiş sayıldığı ve bu suretle hizmet ilişkisinin devam ettirildiği, davalının 06.11.2019 tarihinde hizmet akdinin sona erişinin haksız olduğunun saptandığı, buna bağlı olarak kıdem tazminatı talebinin ve kararda yazılı diğer alacakların kabulüne karar verildiği, Ankara 1. İş Mahkemesinin kesinleşen kararı gözetilerek davalının mecburi hizmet yükümlülüğünü ihlal etmediği, buna bağlı olarak sözleşme kapsamında yapılan yurt dışı eğitim masraflarından sorumlu olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Ankara 1. İş Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2021/188 Esas, 2023/732 Karar sayılı kararında yer alan açıklamalara göre, Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; davalının iş akdinin istifası ile sona erdiğini, çalışma süresini doldurmaksızın istifa ederek iş akdini sona erdirmiş olduğundan sözleşme ile belirlenen tazminatı ödemesi gerektiğini, İş Mahkemesi tarafından verilen kararda istifanın haklı ya da haksız olduğuna dair bir değerlendirme yapılmadığını, Mahkemenin kıdem tazminatına hükmetmesinin sebebinin Toplu İş Sözleşmesinde iş akdinin istifa ile sona ermesi halinde de kıdem tazminatı ödeneceğine dair yer alan düzenleme olduğunu, davalının 4 yıl 6 ay 34 gün çalışma mecburiyeti bulunmaktayken çalışma süresinin yalnızca 1 yıl 4 ay 19 gün olduğunu, davalının müvekkilinden habersiz olarak başka bir işveren nezdinde 05.10.2019 tarihli kısmi zamanlı "öğretim görevlisi" olarak çalışma kaydının bulunduğunu, davalının sözleşmeyi ihlal ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, burs kullandırım sözleşmesi kapsamında mecburi hizmet yükümlülüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle eğitim masraflarının tahsili istemine ilişkindir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, özellikle kesinleşen iş mahkemesi kararında geçerli sebeple hizmet ilişkisinin sona erdirildiğinin tespit edildiği belirlemesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.