Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/3377 E. 2024/9470 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/153 Esas, 2019/838 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK’tan (madde 305.) da farklı şekilde, re’sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (...., Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, -... Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C....-... Ceza Muhakemesi Hukuku sh.278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının “sınırlı inceleme ilkesinin” bir istisnasını teşkil etmesine (F. .... ...., age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM .../.... Başvuru No; .../03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM ....Başvuru No; .../97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kısa kararın 05.07.2019 tarihinde sanık ve müdafiine tefhim edildiği, anılan karara yönelik sanık müdafii tarafından 08.07.2019 ve 11.07.2019 tarihlerinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği ancak; gerekçeli kararın 28.07.2019 tarihinde sanık müdafiine tebliğinden sonra 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebeplerini içerir temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.