Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/2470 E. 2024/5922 K. – Silahlı Terör

Konu: Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2470
Karar No
2024/5922
Karar Tarihi
Konu
Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

SAYISI : 2019/1542 E. 2020/93 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/484 Esas - 2019/442 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, CMK'nın 283 ve 307/4, TCK'nın 53, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezası TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.07.2019 Tarih, 2017/484 Esas 2019/442 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 15.01.2020 gün ve 2019/1542 Esas, 2020/93 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması suretiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 283 üncü maddesi ve 307 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle, Sanığın savunmalarının aksini ispat edecek delil bulunmadığından atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine, Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın; tanık beyanlarına göre, örgüt üyesi olmayan kimsenin dışarıdan harici olarak katılamadığı, her ne kadar belli bir sürece kadar legal görünümle dini saiklerle yapılmış olsa da sonrasında aslında örgüte dair kararların alınıp, talimatların hiyerarşik bir silsilede aktarıldığı, maddi yönden örgütün ihtiyaçlarını karşılamak için himmet, burs, yardım adı altında paraların toplandığı, katılan sorumluların ve imamların ifşa olmamak için kod isimler kulllandığı sohbet adı altında yapılan toplantılara katılması ev bu örgütsel toplantılarda himmet adı altında örgüte para yardımında bulunması, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca söz konusu örgüt ile ilgili olarak yürütülen soruşturma kapsamında beyanda bulunan gizli tanık ...'dan elde edilen Micro SD kart üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen veri inceleme raporuna göre, sanığın örgüt içerisinde örgüte bağlılık derecesinin EA olarak kodlanması, "EA" kodunun ise, "FETÖ içerisinde olup örgüt benim örgütüm diyen ancak bazı zaafları olan kişileri" ifade ettiğinin tespit edilmesi ve sanığın örgüte 120 TL himmet adı altında para verdiğinin belirlenmesi nazara alındığında; sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmış ise de, İlk Derece Mahkemesi kararı aleyhine istinaf bulunmadığından; CMK'nun 283/1 inci maddesinde düzenlenen, istinaf yoluna sadece sanık lehine başvurulması durumunda yeniden verilecek hükmün önceki hüküm ile belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı hususu dikkate alınmak suretiyle, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak, sanık ...'in eylemine uyan silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, ancak sanık hakkında CMK 283 ve 307/4 üncü maddeleri de gözetilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/2470, K. 2024/5922, T. 29.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2022-2470-e-2024-5922-k-1e6d13db894b