Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/2133 E. 2024/6705 K. – Silahlı Terör

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarih ve 2017/167 - 2018/218 sayılı kararı 4- ... 5- ... SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma SUÇ TARİHLERİ : 1- 16.05.2017 (sanık ... yönünden) 2- 22.06.2017 (sanıklar ... ve ... yönünden) 3- 25.06.2017 (sanık ... yönünden) 4- 27.07.2017 (sanık ... yönünden) HÜKÜMLER : Sanıklar hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4, 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; sanıklar ... ve ... müdafiinin ortak olduğu ve sanıkların hazırlık aşamasında birbirleri hakkında anlatımda bulundukları etkin pişmanlık beyanlarının gerekçede kabul edilmesi karşısında, sanıkların aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle aralarında menfaat çatışmasının oluştuğu nazara alınmadan ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 152 nci maddelerine aykırı davranılması, 2. Hazırlık aşamasından itibaren örgütte kaldıkları süre ve konumu itibarıyla örgütün yapısı, faaliyetleri, örgüt yapılanması ve mensupları ile ilgili bilgiler verdikleri ve kovuşturma sonuna kadar özü itibariyle dönmedikleri kabul edilen sanıklar hakkında, verdikleri bilgilerin faydalılık derecesi ve etkin pişmanlıkta bulunulan aşama gözetilerek cezalarında üst hadden indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini, 3. Kabul ve uygulamaya göre de; Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlerde, yakalandıktan sonra etkin pişmanlıkta bulundukları kabul edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ''ikinci cümlesi'' gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken madde cümlesinin hükümde gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.