Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/20471 E. 2024/80 K.

Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Terör Örgütü Propagandası Yapmak Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2017 tarihli 2017/2 Esas, 2017/84 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 1 yıl 21 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 19.12.2017 tarihli 2017/1619 Esas, 2017/1632 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 04.11.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle; 1-Söz konusu paylaşımların atılı suçu oluşturmadığına, 2-Müvekkili hakkında TCK 62 maddesinin uygulanmamasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına gerekçe gösterdiği Halfeti Sulh Ceza Mahkemesinin kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından bozulduğuna, bu sebeple gerekçenin ortadan kalktığına ve sair sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına göre; terör örgütü propagandası yapmak suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmama ve aynı kanunun 58 inci maddesinin uygulanma gerekçesi olarak sabıkalı oluşunun belirtildiği, ancak UYAP sisteminden kontrol edildiğinde sanığın suç tarihinde adli sicil kaydında gözüken Halfeti Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/45 esas ve 2009/5 sayılı Kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.05.2018 tarih ve 2017/12669 Esas- 2018/5877 Karar sayılı ilamı ile bozulup sanık hakkında beraat kararı verildiğinin görülmesi karşısında ilk derece mahkemesinin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına ve aynı kanunun 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin hükümlerinin gerekçesiz kaldığı anlaşılmakla, bu yönlerden tekrar değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli 2017/1619 Esas, 2017/1632 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.