Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/20161 E. 2023/5917 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, sanık tarafından yapılan temyiz başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2017/395 Esas, 2018/148 sayılı kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/1604 Esas, 2018/1573 sayılı kararında İstinaf başvurusunun esastan reddi yönünde verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, sanık müdafiinin 27.11.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen süreden sonra 13.12.2018 tarihinde temyiz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.02.2019 tarihli ve 2018/1604 Esas, 2018/1573 sayılı ek kararında 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanığın ise 19.07.2019 tarihinde eski hale getirme istemli temyiz talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince 19.07.2019 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanığın 29.07.2019 tarihinde 19.07.2019 tarihli ek kararı temyiz talebi üzerine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas 2022/119 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve dosya içeriğine göre ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği, sanığın kararı öğrenme tarihi olan 18.07.2019 tarihinden sonra 19.07.2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanun yolu başvurusunun süresinde yapıldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 19.07.2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir. Aynı Bölge Adliye Mahkemesince 08.11.2019 ve 07.09.2023 tarihli ek kararların bu itibarla hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2017/395 Esas, 2018/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/1604 Esas, 2018/1573 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.02.2019 ve 19.07.2019 tarihli ve 2018/1604 Esas, 2018/1573 sayılı ek kararları ile sanık müdafiinin ve sanığın temyiz başvurularını 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir. 4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.07.2019 tarihli ve 2018/1604 Esas, 2018/1573 sayılı ek kararı hakkında sanığın temyiz başvurusu üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.11.2021 tarihli ve ek kararı onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik inceleme neticesinde karar verildiği, 2. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, 3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle; ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, temyiz aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan ByLock tespitine ilişkin belgelerin ve ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/1604 Esas, 2018/1573 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.