Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2017/15343 E. 2018/10797 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın mağdurun oğlu olması, sanığın annesi ve aynı zamanda mağdurun eşi olan Neriman ile mağdurun olay günü kavga etmeleri, uyumakta olan sanığın kavga seslerini duyması üzerine kalkarak tarafları ayırmaya çalışması, bu esnada mağdurun sanığa saldırdığının iddia edilmesi ve mağdur hakkında sanığa yönelik kasten yaralama suçlamasından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesince delil yetersizliği gerekçesi ile beraat kararı verilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2002 tarihli ve E.2002/4-238-K.2002/367 sayılı kararı uyarınca, taraflar arasında çıkan tartışmada, dosya kapsamındaki delillerden ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.