Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/13280 E. 2013/28815 K.

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 43/1, 52/2. maddesi uyarınca 4.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/01/2010 tarihli ve 2007/801 esas, 2010/51 sayılı kararı ile yine kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 18/02/2010 tarihli ve 2009/873 esas, 2010/151 sayılı kararının infazı sırasında, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan ve Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2008 tarihli ve 2005/1023 esas, 2008/371 sayılı ilâmındaki cezanın infazı sırasında hükümlünün şartla tahliye tarihinden sonra olan 28/08/2010 ve 27/01/2011 tarihleri arasındaki sürenin, hâlen infazına devam edilen Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/04/2011 tarihli ve 2011/240 değişik iş sayılı içtima hükmü ile verilen 7.500,00 Türk lirası adlî para cezasından mahsup edilmesi talebini kapsayan başvurunun kabulüne, söz konusu sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince cezasından indirilmesine ilişkin anılan Mahkemenin 06/04/2011 tarihli ve 2011/239 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.04.2013 tarih ve 2013/5281-22214 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.04.2013 tarih ve 2013/131907 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/01/2006 tarihli ve 2006/1-4 esas, 2006/7 sayılı kararında da açıklandığı üzere, şartla salıverme ile infazın sona ermediği, hükümlünün yanlış hesaplanan şartlı tahliye süresinden dolayı fazla infaz edilen ve mahsubunu istediği sürenin bihakkın tahliye süresini aşan süre olmadığı, bu haliyle mahsubun yasal koşulları oluşmadığından, bihakkın tahliye süresini geçmeyen şartla tahliye süresini 152 ... geçen süreyi, fazla infaz edilen süre olarak kabul edip mahsubuna karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2011 tarih ve 2011/239 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (a) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.