Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2012/12747 E. 2012/16470 K.

Müessir fiil suçundan sanık ...'nun, 765 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 456/1, 51/1, 59, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca 1008 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2005 tarihli ve 2004/644 esas, 2005/454 sayılı tecilli ilamın,sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlediği anlaşıldığından aynen infazına dair aynı mahkemenin 08.12.2011 tarihli ve 2004/644 esas, 2005/454 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.03.2012 tarih ve 2012/4867-17880 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.04.2012 tarih ve 2012/93683 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre; sanığın evvelce ertelenmiş olan adli para cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/7. maddesinde hapis cezalarının ertelenmesine ilişkin düzenlemenin yer aldığı, erteli para cezalarına ilişkin mahkumiyetlerin aynen infaz edileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş olduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının aleyhe olacak şekilde aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 tarih ve 2008/214 esas, 2009/98 sayılı kararına ve T.C. Anayasının 40/2. maddesine göre, mahkeme, taraflara hangi kanun yolları ve mercilere başvurulacağını ve sürelerini açıkça belirtmek zorunda olup,Kayseri 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2005 tarihli ve 2004/644 esas, 2005/454 sayılı hükümde temyiz süresi ve başlangıcı belirtilmeyerek sanığın yanıltılması suretiyle usulüne uygun olarak ...'ya tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle karar henüz kesinleşmemiştir. Bu konuda sanığa meşruhatlı tebligat tebliğ edilip, söz konusu karar kesinleştirildikten sonra aynı mahkemenin kanun yararına bozmaya konu edilen kararı incelenebilir. Bu nedenle; 5271 sayılı CMK'nun 309/1 maddesine göre, kesinleşmemiş kararlar aleyhine kanunun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.