Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6699 E. 2026/11253 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/220 E., 2026/680 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, "sanığı vekâletname ile temsil edildiği ve mazeret bildirdiği hâlde mahkemenin mazereti karşılamaksızın hüküm kurulduğuna, davaya konu olay zamanaşımına uğramasına rağmen mahkûmiyet hükmü kurulmasına, savunma dilekçeleri okunmadan hüküm kurulduğundan savunma haklarının ihlal edildiğine, isnat edilen suçun zamanaşımına uğradığına, işbu kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken istinaf mahkemesi tarafından zamanaşımı hususunda hatalı inceleme ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi hatalı ve hukuka aykırı olduğuna, zaman aşımı itirazlarının kabul edilmemesi hâlinde dahi somut delilden uzak dosyada şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı veren istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiğine, sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden arındırılmış kesin somut bir delil bulunmadığına, hiçbir maddi delile dayanmayan, yargılama sırasında da sanık aleyhine herhangi bir somut delil bulunmadığı hâlde istinaf mahkemesi tarafından sanık hakkında beraat kararı yerine cezalandırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu sebeple istinaf kararı bozularak öncelikle davanın zaman aşımından düşürülmesi aksi kanaatde ise dosyada kesin somut bir delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çine 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.