Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3210 E. 2026/7054 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/3210
- Karar No
- 2026/7054
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2156 E., 2022/1026 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "Adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edildiğine, gerekçeden yoksun hüküm kurulduğuna, vasıfta hataya düşüldüğüne, cezanın bireyselleştirilmesinde hatalı karar verildiğine, eksik inceleme ve araştırmayla varsayıma dayalı olarak karar verildiğine, delillerin taktirinde hataya düşüldüğüne, müvekkili hakkında verilen cezanın yerinde olmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Lehe olan indirim maddelerinin eksik oranda uygulandığına ve hiçbir somut delil bulunmayan olayda sanığa verilen cezanın orantısız olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede; Sanık ...'ın adli sicil kaydında 2. kez mükerrirliğe esas ilâmların bulunmasına rağmen sanık hakkında verilen cezanın 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık ... hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak anılan kanun değişikliği nedeniyle sanık hakkında cezasının infazından sonra koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/2156 Esas, 2022/1026 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1-d maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/875 Esas, 2020/1257 Karar sayılı kararında sanık ... hakkındaki hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyete ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “...sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nun 58... sayılı yasanın 108/3. maddeleri gereğince bu cezanın infazında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına..." ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.