Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2388 E. 2026/8752 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2388
Karar No
2026/8752
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2369 E., 2020/1848 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Duruşmalı inceleme talebinde bulunulmuş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığn yargılamanın tüm aşamalarında samimi beyanlarda bulunduğuna ve mahkemeyi şaşırtarak suçtan kurtulma ve adaleti engellemeye yönelik herhangi bir beyanda bulunmadığına, ayrıca sanığa tayin edilen cezanın suçun işleniş şekli, fiilin ağırlığı ve kastın ağırlığı ile birlikte değerlendirildiğinde orantısızlık teşkil ettiğine, hırsızlık fiilinin işlendiği yerin AVM içerisindeki ... olduğuna, bu sebeple belirlenen saatler arasında AVM'ye girişin serbest olduğu da göz önüne alındığında teknik olarak bina içerisinde muhafaza altına alınan bir eşyanın varlığından bahsedilemeyeceğine, belirtilen sevk maddelerinden ceza tayinin de yerinde olmadığına, öncelikle sanığın beraatine karar verilmesine, aksi kanaatte olunması durumunda lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın zararı gidermek istediğine" sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 31.12.2019 tarihli rapor, eksik inceleme ile hazırlanmış olup bu rapora dayanarak kurulan hükmün kabulünün mümkün olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerekmekte olup aksi kanaatte olunması hâlinde; kabul anlamına gelmemek kaydıyla lehe olan hükümlerin uygulanarak en alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık ..., sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/2388, K. 2026/8752, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-2388-e-2026-8752-k-49b34936a357