Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2361 E. 2026/10804 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2361
Karar No
2026/10804
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/572 E., 2021/2478 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık müdafiinin temyiz isteminin yalnızca hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde Dairemizin 28.10.2025 tarihli kararı ile temyiz incelemesine konu kararın suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Millî Eğitim Bakanlığına tebliği gerektiğinin belirtildiği ve bunun üzerine gerekçeli kararın 29.12.2025 tarihinde Millî Eğitim Bakanlığına tebliğ edildiği ancak anılan kurumun hükümleri temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede, Sanığa yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmeyen ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi temyiz hakkı da bulunmadığından; ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın bu suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, sanığın savunmasında da belirttiği gibi 50,00 TL karşılığında iki kişi tarafından poşetlenmiş eşyaları taşıdığına, su sebili üzerinde bulunan parmak izinin kesinlikle hırsızlık suçunun işlendiğine kesin bir kanıt olamayacağına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/2361, K. 2026/10804, T. 09.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-2361-e-2026-10804-k-e08250f990d3